काव्यशिल्प Digital Media

সংবাদ শিরোনাম
লোডিং...
Menu

Sunday, December 23, 2012

सचिन रमेश तेंडुलकर

सचिन रमेश तेंडुलकर


सचिन रमेश तेंडुलकर (एप्रिल २४, १९७३:मुंबई)  हा क्रिकेटविश्वात डॉन ब्रॅडमन याच्यानंतर जागतिक स्तरावर सर्वोत्तम मानला जाणारा भारतीय क्रिकेटपटू आहे. इ.स. २००२ मध्ये, कारकिर्दीच्या बाराव्या वर्षीच, विस्डेनने डॉन ब्रॅडमन याच्यानंतर सार्वकालिक दुसरा सर्वोत्तम कसोटी फलंदाज म्हणून तर एकदिवसीय आंतरराष्ट्रीय सामन्यांमधील व्हिव रिचर्ड्स याच्यानंतरचा दुसरा सार्वकालिक सर्वोत्तम फलंदाज म्हणून सचिन तेंडुलकरची निवड केली होती.[१] २०११ च्या विश्वचषकविजेत्या भारतीय संघात तेंडुलकरचा समावेश होता. २००३ मधील क्रिकेट विश्वचषकात तो मालिकेतील सर्वोत्तम खेळाडू म्हणून निवडला गेला होता. आंतरराष्ट्रीय सामन्यांमध्ये शतकांचे शतक करणारा तो एकमेव क्रिकेटपटू आहे. २० नोव्हेंबर २००९ रोजी त्याने कारकिर्दीतील ३०,००० आंतरराष्ट्रीय धावांचा टप्पा पार केला.
पद्म विभूषण आणि राजीव गांधी खेलरत्न या पुरस्कारांनी तो सन्मानित केला गेला आहे. भारतीय विमानदलाने त्याला ग्रुप कॅप्टन हा गौरवात्मक हुद्दा प्रदान केलेला आहे. असा मान मिळालेला तो पहिला खेळाडू आणि विमानोड्डाणाची पार्श्वभूमी नसलेला पहिला माणूस आहे. राजीव गांधी युनिव्हर्सिटी ऑफ हेल्थ सायन्सेसने आणि म्हैसूर विद्यापीठाने सचिनला मानद डॉक्टरेट पदव्या प्रदान केलेल्या आहेत. ६ नोव्हेंबर २०१२ रोजी सचिनला मुंबईत मेंबर ऑफ दी ऑर्डर ऑफ ऑस्ट्रेलिया हा गौरव प्रदान करण्यात आला.
सध्याच्या भारतीय कसोटी व एकदिवसीय संघातील अनुभवसंपन्न मध्यवर्ती व्यक्ती असण्यासोबत सचिन तेंडुलकर राज्यसभेचा खासदारही आहे.

सुरुवातीचे दिवस                          

सचिन तेंडुलकरचा जन्म मुंबईमध्ये एका मध्यमवर्गीय मराठी कुटुंबात झाला. सचिनच्या कुटुंबीयांचे आवडते संगीत दिग्दर्शक सचिन देव बर्मन ह्यांच्या नावावरून त्याचे सचिन असे नाव ठेवण्यात आले. सचिनने त्याच्या शारदाश्रम विद्यामंदिर ह्या शाळेत क्रिकेटचे प्रशिक्षक रमाकांत आचरेकर ह्यांच्याकडून क्रिकेटचे धडे गिरवायला सुरुवात केली. शाळेत असताना त्याने आपला मित्र व सहखेळाडू असलेल्या विनोद कांबळीबरोबर हॅरीस शील्ड सामन्यात ६६४ धावांची अजस्र भागीदारी रचली. १९८८/१९८९ साली तो आपल्या पहिल्यावहिल्या प्रथम श्रेणी सामन्यामध्ये १०० धावांवर नाबाद राहिला. त्यावेळी तो मुंबई संघामधून गुजरातसंघाविरुद्ध खेळत होता. तेव्हा त्याचे वय १५ वर्षे २३२ दिवस होते, आणि त्यावेळी हा विक्रम करणारा (पहिल्या सामन्यात शतकी खेळी) तो सर्वांत तरुण खेळाडू होता.

आंतरराष्ट्रीय कारकिर्द                        

सचिनने आपला पहिला आंतरराष्ट्रीय सामना १९८९ साली Flag of Pakistan (bordered).svg पाकिस्तानविरुद्ध कराची येथे खेळला. त्या सामन्यात त्याने वासिम अक्रम, इम्रान खान, अब्दुल कादिर आणि वकार युनूससारख्या दिग्गज गोलंदाजांचा सामना केला. सचिनची आंतरराष्ट्रीय सामन्यांमधील सुरुवात निराशाजनक झाली. वकार युनूस, ज्याचा सुद्धा हा पहिला आंतरराष्ट्रीय सामना होता, त्याने सचिनला १५ धावांवर त्रिफळाचीत केले. याचे उट्टे सचिनने फैसलाबाद येथील कसोटी सामन्यात आपले पहिले अर्धशतक झळकावून काढले. सचिनची आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामन्यांमधील सुरुवातही खराब झाली. डिसेंबर १८ला झालेल्या आपल्या पहिल्या आंतरराष्ट्रीय सामन्यात खाते उघडण्यापूर्वीच (पुन्हा) वकार युनूसने त्याला बाद केले. वरील मालिकेनंतर न्यूझीलंडच्या दौऱ्यात त्याचे पहिले कसोटी शतक १२ धावांनी हुकले. त्या सामन्यात (नंतर भारताच्या प्रशिक्षकपदी आलेल्या) जॉन राईटने सचिनचा झेल पकडला ज्यायोगे सचिन जगातला सर्वात तरूण शतकी खेळी करणारा खेळाडू बनण्यापासून वंचित राहिला. अखेर १९९० सालच्या इंग्लंडच्या दौऱ्यात सचिनने आपले पहिले कसोटी शतक झळकवले. परंतु ह्या काळात त्याच्याकडून फारश्या लाक्षणिक खेळ्या झाल्या नाहीत. तेंडुलकरला खरा सुर त्याच्या १९९१-९२ सालच्या ऑस्ट्रेलियन दौऱ्यात गवसला, ज्यात त्याने पर्थमधील वेगवान आणि उसळत्या खेळपट्टीवर सुंदर शतकी खेळी केली. सचिनला आत्तापर्यंत कसोटी सामन्यांमध्ये ११ वेळा सामनावीराचा बहुमान मिळाला आहे व २ वेळा तो (बॉर्डर-गावसकर चषकामध्ये ऑस्ट्रेलियाचा ध्वज ऑस्ट्रेलियाविरुद्ध) मालिकावीर राहिला आहे.
सचिनने आपले पहिले एकदिवसीय सामन्यांमधील शतक सप्टेंबर ९, इ.स. १९९४ साली कोलंबो, श्रीलंका येथे, ऑस्ट्रेलियाविरुद्ध नोंदवले. त्याला पहिले आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय शतक नोंदवण्यासाठी ७९ सामने वाट पहावी लागली.
सचिन हा एकमेव असा खेळाडू आहे की ज्याने रणजी चषक, दुलिप चषक आणि इराणी चषकाच्या आपल्या पहिल्या सामन्यांमध्ये शतक झळकावले.
१९९७ साली विस्डेनने सचिनला त्या वर्षीचा सर्वोत्तम वार्षिक क्रिकेटपटू घोषित केले. ह्याच वर्षी सचिनने पहिल्यांदा १००० कसोटी धावा केल्या. ह्याची सचिनने १९९९, २००१ आणि २००२ साली पुनरावृत्ती केली.
तेंडुलकरच्या नावे एका वर्षात १००० धावा करण्याचा विक्रम आहे. हा पराक्रम त्याने सहा वेळा केलेला आहे (१९९४, १९९६, १९९७, १९९८, २०००, २००३). १९९८ साली त्याने १८९४ एकदिवसीय धावा केल्या. हा त्याचा विक्रम अजून कोणीही मोडू शकलेला नाही.

गोलंदाजी                                               

तेंडुलकर हा नियमितपणे गोलंदाजी करत नसला तरी त्याने १३२ कसोटी सामन्यांमध्ये ३७ बळी आणि ३६५ एकदिवसीय सामन्यांमध्ये १४२ बळींची कामगिरी केली आहे. ज्यावेळेस महत्त्वाचे गोलंदाज अपयशी ठरत असतात त्यावेळेस सचिनला गोलंदाजी देण्यात येते. आणि बऱ्याच वेळेस तो बळी मिळविण्यात यशस्वी ठरतो. जरी त्याची गोलंदाजीची सरासरी ५० च्या वर असली, त्याला 'जम बसलेली फलंदाजांची जोडी फोडण्याचा हातगुण असणारा गोलंदाज' समजण्यात येते.[२][३][४]
अनेक वेळा[५] सचिनने घेतलेल्या बळींचा भारताच्या विजयामध्ये महत्त्वपूर्ण वाटा राहिला आहे. खालील सामन्यांमध्ये सचिनच्या गोलंदाजीची नोंद घेता येईल,
  • १९९७-९८ सालच्या ऑस्ट्रेलियाविरुद्धच्या[६] मालिकेत कोची येथे ५ बळींची कामगिरी. २६९ धावांचे लक्ष्य समोर असताना ३१ व्या षटकात ऑस्ट्रेलियाची २०३/३ अशी मजबूत स्थिती होती. सचिनने १० षटकात केवळ ३२ धावा देऊन एम.जी.बेवन, एस.आर.वॉ, डी.एस.लेमन, टी.एम.मुडी आणि डी.एम.मार्टीन ह्यांना बाद करून सामना भारताच्या बाजूने वळवला
  • १९९३ सालचे दक्षिण आफ्रिकेविरुद्धच्या सामन्यातील हिरो कप उपांत्य सामन्यामधील शेवटचे षटक. दक्षिण आफ्रिकेला सामना जिंकण्यासाठी एक षटक शिल्लक असताना ६ धावांची गरज होती. सचिनने त्या सामन्यात एकही धाव न देता तीन चेंडू टाकले व संपूर्ण षटकात केवळ तीन धावा देऊन भारताला सामना जिंकून अंतिम सामन्यात पोहोचण्यास मदत केली.[७]
  • शारजामध्ये वेस्ट इंडीजविरुद्ध[८] १० षटकांत ४/३४ ची कामगिरी केली. त्यामुळे विंडीजचा डाव १४५ धावांत आटोपला.
  • आय सी सी १९९८ मधील उपांत्यपूर्व फेरीमध्ये ढाक्कामध्ये त्याने १२८ चेंडूंत १४१ धावा केल्यावर ऑस्ट्रेलियाविरुद्ध ४ बळी मिळवून भारताचा उपांत्य फेरीमध्ये पोहोचण्याचा मार्ग सुकर केला.


कसोटी क्रिकेट

धावाप्रतिस्पर्धीठिकाण (वर्ष)निकाल
११९ नाबादइंग्लंडमँचेस्टर (१९९०)अनिर्णित
१४८ऑस्ट्रेलियासिडनी (१९९१-९२)अनिर्णित
११४*ऑस्ट्रेलियापर्थ (१९९१-९२)ऑस्ट्रेलिया
१२२ईंग्लंडबर्मिंगहॅम (१९९६)ईंग्लंड
१६९दक्षिण आफ्रिकाकेप टाऊन (१९९६-९७)दक्षिण आफ्रिका
१५५ नाबादऑस्ट्रेलियाचेन्नई (१९९७-९८)भारत
१३६पाकिस्तानचेन्नई (१९९८-९९)पाकिस्तान
१५५दक्षिण आफ्रिकाब्लूमफॉँटेन (२००१-०२)दक्षिण आफ्रिका
१७६वेस्ट इंडीझकोलकाता (२००२-०३)अनिर्णित
२४१ नाबादऑस्ट्रेलियासिडनी (२००४)अनिर्णित
१५४ नाबादऑस्ट्रेलियासिडनी (२००८)ऑस्ट्रेलिया
* १८ वर्षाचा असताना वाकाच्या उसळत्या खेळपट्टीवर खेळल्या गेलेल्या या खेळीला स्वतः तेंडुलकर आपली सर्वोत्त्कृष्ट खेळी मानतो.

एकदिवसीय क्रिकेट

धावाप्रतिस्पर्धीठिकाण (वर्ष)निकाल
९० [९]ऑस्ट्रेलियामुंबई (१९९६ वि.च.+)ऑस्ट्रेलिया
१०४झिम्बाब्वेबेनोनी (१९९७)भारत
१४३ऑस्ट्रेलियाशारजाह (१९९८)ऑस्ट्रेलिया
१३४ऑस्ट्रेलियाशारजाह (१९९८)भारत
१२४झिम्बाब्वेशारजाह (१९९८)भारत
१८६ नाबादन्यूझीलँडहैदराबाद (१९९९)भारत
९८पाकिस्तानसेंच्युरीयन (२००३ वि.च.)भारत
१४१पाकिस्तानरावळपिंडी (२००४)पाकिस्तान
१२३पाकिस्तानअमदावाद (२००५)पाकिस्तान
९३श्रीलंकानागपूर (२००५)भारत
२०० नाबाददक्षिण आफ्रिकाग्वाल्हेर (२०१०)भारत
११४बांगलादेशमिरपूर (२०१२)**भारत
+वि.च.-विश्वचषक **आंतरराष्ट्रीय सामन्यांतील १००वे शतक

कसोटी क्रिकेट                                             

तेंडुलकरच्या कसोटी कारकिर्दीतील ठळक कामगिरी,
  • विस्डेनतर्फे दुसऱ्या क्रमांकाच्या (डॉन ब्रॅडमननंतरच्या) सर्वोत्कृष्ट फलंदाजाचा बहुमान [१][१०]
  • सर्वाधिक कसोटी शतकांचा (३५) विक्रम, जो आधी सुनील गावसकरच्या नावे होता (३४ शतके). हा विक्रम सचिनने दिल्लीमध्ये २००५ सालीश्रीलंकेविरुद्ध खेळताना नोंदवला.
  • सर्वाधिक क्रिकेट मैदानांवर खेळाचा विक्रम: सचिन आत्तापर्यंत ५२ मैदानांवर कसोटी क्रिकेट खेळलेला आहे. हा आकडा मोहम्मद अझहरुद्दीन(४८), कपिल देव (४७), इंजमाम उल-हक (४६) आणि वसिम अक्रम (४५) पेक्षा जास्त आहे.
  • सर्वात जलद १०००० धावा कसोटी सामन्यांमध्ये करण्याचा विक्रम: हा विक्रम ब्रायन लारा आणि सचिन ह्या दोघांच्या नावे आहे. दोघांनीही हा विक्रम १९५ डावांमध्ये केला.
  • एकूण कसोटी धावांमध्ये पहिला क्रमांक .
  • सर्वोच्च फलंदाजीची सरासरी: ५५.७९. ही सरासरी कोणत्याही १०,००० धावा केलेल्या फलंदाजापेक्षा जास्त आहे.
  • सचिन हा १०,००० पेक्षा जास्त कसोटी धावा करणारा दुसरा भारतीय फलंदाज आहे.
  • त्याच्या नावे ३७ कसोटी बळी आहेत (डिसेंबर १४, २००५).
  • दुसऱ्या क्रमांकाचा जलद ९,००० धावा करणारा फलंदाज. (ब्रायन लाराने ९००० धावा १७७ डावांमध्ये केल्या, सचिनने १७९ डावांमध्ये ती कामगिरी केली).

एकदिवसीय क्रिकेट                                                               

तेंडुलकरच्या आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय कारकिर्दीतील ठळक कामगिरी:
  • सर्वात जास्त एकदिवसीय सामने खेळण्याचा विक्रम.
  • सर्वाधिक (५०) वेळा सामनावीर बनण्याचा विक्रम.
  • सर्वाधिक (८९ वेगवेगळ्या) मैदानांवर खेळण्याचा विक्रम.
  • सर्वाधिक धावा (मार्च २४, २०११ पर्यंत १८,००८ धावा).
  • सर्वाधिक शतके (४९).
  • पुढील संघांविरुद्ध सर्वाधिक शतके: ऑस्ट्रेलिया, दक्षिण आफ्रिका, न्यू झीलंड, श्रीलंका आणि झिम्बाब्वे.
  • १०,०००, ११,०००, १२,०००, १३,००० आणि १४,०००, १५,०००, १६,०००, १७,०००, १८,००० धावांचे लक्ष्य प्रथम आणि सर्वात जलद ओलांडणारा फलंदाज.
  • एकदिवसीय सामन्यांमध्ये १४,००० धावांचा टप्पा पार करणारा एकमेव फलंदाज.
  • १०० डांवांमध्ये ५० अथवा अधिक धावा करणारा एकमेव फलंदाज.
  • १०० हून अधिक बळी (मार्च २४, २०११ पर्यंत १५४ बळी).
  • १०,००० पेक्षा अधिक धावा केलेल्या फलंदाजांमध्ये सर्वाधिक फलंदाजीची सरासरी (मार्च २४, २०११ पर्यंत).
  • भारतीय फलंदाजांमध्ये सर्वाधिक वैयक्तिक धावांचा विक्रम (१९९९ साली न्यू झीलँडविरुद्ध केलेल्या १८६ धावा)
  • एका वर्षात १,००० अथवा जास्त धावा करण्याची कामगिरी सर्वाधिक वेळा करण्याचा विक्रम. ही कामगिरी त्याने आत्तापर्यंत सहा वेळा केलेली आहे - १९९४, १९९६, १९९७, १९९८, २००० आणि २००३.
  • १९९८ साली त्याने १,८९४ एकदिवसीय धावा केल्या. हा विक्रम आत्तापर्यंत कोणीही मोडू शकलेला नाही.
  • १९९८ साली त्याने ९ एकदिवसीय शतके झळकवली. इतकी शतके आत्तापर्यंत कोणत्याही फलंदाजाने व कोणत्याही एका वर्षात केलेली नाहीत.
  • फेब्रुवारी २०१० मध्ये दक्षिण अफ्रिकेविरुद्ध ग्वाल्हेरमध्ये एकदिवसीय क्रिकेटच्या इतिहासात प्रथमच २०० धावा फटकावण्याचा विक्रम.
विश्वचषक

आय.पी.एल.

तेंडुलकर इंडियन प्रीमियर लीगच्या मुंबई इंडियन्स संघाकडून त्यांचा आयकॉन प्लेयर म्हणून खेळतो. २००८च्या आय.पी.एल. मोसमात पहिल्या तीन सामन्यात त्याला दुखापतीमुळे खेळता आले नाही.

इतर

  • सचिन तेंडुलकर हा तिसऱ्या पंचाकडून धावचीत केला गेलेला पहिला फलंदाज आहे. हा निर्णय १९९२ साली दक्षिण आफ्रिकेमध्ये दक्षिण आफ्रिकेविरुद्ध खेळताना देण्यात आला.
  • सचिन हा (१९९२ साली) यॉर्कशायर क्रिकेट काउंटी क्लबमध्ये खेळणारा पहिला परदेशी फलंदाज आहे.
  • विशेष म्हणजे, विस्डेनने सचिनच्या एकाही कामगिरीची नोंद सर्वोच्च १०० फलंदाजीच्या खेळ्यांमध्ये केलेली नाही.



व्यक्तिगत माहिती
पूर्ण नावसचिन रमेश तेंडुलकर
उपाख्यमास्टर ब्लास्टर, लिटल मास्टर, तेंडल्या, क्रिकेटचा ईश्वर
जन्म२४ एप्रिल, इ.स. १९७३ (वय  ३९)
मुंबई,भारत
उंची५ फु ५ इं (१.६५ मी)
विशेषताफलंदाज
फलंदाजीची पद्धतउजखोरा
गोलंदाजीची पद्धतउजव्या हाताने लेग ब्रेक/ऑफ ब्रेक/मध्यमगती
आंतरराष्ट्रीय माहिती
एकदिवसीय शर्ट क्र.१०
राष्ट्रीय स्पर्धा माहिती
वर्षसंघ
१९८८सीसीआय
१९९२यॉर्कशायर
१९८८–सद्यमुंबई
२००८-सद्यमुंबई इंडियन्स
कारकिर्दी माहिती
कसोटीए.सा.प्र.श्रे.लि.अ.
सामने१८३४६३२९२५५१
धावा१५,४७०१८४२६२४३८९२१९९९
फलंदाजीची सरासरी५५.४४४४.८३५८.६२४५.५४
शतके/अर्धशतके५१/६२४९/९६७८/१११६०/११४
सर्वोच्च धावसंख्या२४८*२००*२४८*२००*
चेंडू४१३२८०४४७५३९१०२३०
बळी४५१५४७०२०१
गोलंदाजीची सरासरी५३.६८४४.४०६१.९५४२.१७
एका डावात ५ बळी०२०२
एका सामन्यात १० बळी०n/a०n/a
सर्वोत्तम गोलंदाजी३/१०५/३२३/१०५/३२
झेल/यष्टीचीत१०५/–१३५/–१७४/–१७५/–

सचिन तेंदुलकर

सचिन तेंदुलकर


सचिन तेंदुलकर

 जन्म: 24 अप्रैल 1973, मुम्बई) क्रिकेट के इतिहास में विश्व के सर्वश्रेष्ठ बल्लेबाजों में गिने जाते हैं। सन् १९८९ में अन्तर्राष्ट्रीय क्रिकेट में पदार्पण के पश्चात् वे बल्लेबाजी में कई कीर्तिमान स्थापित कर चुके हैं। उन्होंने टेस्ट व एक दिवसीय क्रिकेट, दोनों में सर्वाधिक शतक अर्जित किये हैं। वे टेस्ट क्रिकेट में सबसे ज़्यादा रन बनाने वाले बल्लेबाज़ है। इसके साथ ही टेस्ट क्रिकेट में १४००० से अधिक रन बनाने वाले वे विश्व के एकमात्र खिलाड़ी हैं। एकदिवसीय मैचों में भी उन्हें कुल सर्वाधिक रन बनाने का कीर्तिमान प्राप्त है। उन्होंने अपना पहला प्रथम श्रेणी क्रिकेट मैच मुंबई के लिये १४ वर्ष की उम्र में खेला। उनके अन्तर्राष्ट्रीय खेल जीवन की शुरुआत १९८९ में पाकिस्तान के खिलाफ कराची से हुई।
सचिन राजीव गांधी खेल रत्न पुरस्कार से सम्मानित एकमात्र क्रिकेट खिलाड़ी हैं। वे सन् २००८ में पद्म विभूषण से भी पुरस्कृत किये जा चुके है। वे क्रिकेट जगत के सर्वाधिक प्रायोजित खिलाड़ी हैं और विश्वभर में उनके अनेक प्रशंसक हैं। उनके प्रशंसक उन्हें प्यार से लिटिल मास्टर व मास्टर ब्लास्टर कह कर बुलाते हैं। क्रिकेट के अलावा वे अपने ही नाम के एक सफल रेस्टोरेंट के मालिक भी हैं।
राजापुर के मराठा परिवार में जन्मे सचिन का नाम उनके पिता रमेश तेंडुलकर ने उनके चहेते संगीतकार सचिन देव बर्मन के नाम पर रखा था। उनके बड़े भाई अजीत तेंडुलकर ने उन्हें खेलने के लिये प्रोत्साहित किया था। सचिन के एक भाई नितिन तेंडुलकर और एक बहन सवितई तेंडुलकर भी हैं। १९९५ में सचिन तेंडुलकर का विवाह अंजलि तेंडुलकर से हुआ। सचिन के दो बच्चे हैं - सारा व अर्जुन।
सचिन ने शारदाश्रम विद्यामंदिर में अपनी शिक्षा ग्रहण की। वहीं पर उन्होंने प्रशिक्षक (कोच) रमाकांत अचरेकर के सान्निध्य में अपने क्रिकेट जीवन का आगाज किया। तेज गेंदबाज बनने के लिये उन्होंने एम०आर०एफ० पेस फाउंडेशन के अभ्यास कार्यक्रम में शिरकत की। पर वहाँ तेज गेंदबाजी के कोच डेनिस लिली ने उन्हें पूर्ण रूप से अपनी बल्लेबाजी पर ध्यान केन्द्रित करने को कहा।
सचिन तेंदुलकर उभयहस्त हैं। वे गेंदबाज़ी और बल्लेबाज़ी दायें हाथ से करते हैं किंतु लिखते बाये हाथ से हैं। वे नियमित तौर पर बायें हाथ से गेंद फेंकने का अभ्यास करते हैं। उनकी बल्लेबाज़ी उनके बेहतरीन संतुलन व नियंत्रण पर आधारित है। वे भारत की धीमी पिचों की बजाय वेस्ट इंडीज़ और ऑस्ट्रेलिया की सख्त व तेज़ पिच पर खेलना ज्यादा पसंद करते हैं [1]। वे अपनी बल्लेबाजी की अनूठी पंच शैली के लिये भी जाने जाते हैं।
ऑस्ट्रेलिया के पूर्व प्रशिक्षक जॉन ब्यूकैनन का मानना है कि तेंदुलकर अपनी पारी की शुरुआत में शार्ट गेंद के ग्रहणशील हैं। उनका मानना यह भी है कि बायें हाथ की तेज गेंद तेंदुलकर की कमज़ोरी है [2] । अपने करियर के शुरुआत में सचिन की खेल शैली आक्रमणकारी हुआ करती थी। सन् २००४ से वे कई बार चोटग्रस्त रहे हैं। इस वजह से उनकी बल्लेबाजी की आक्रामकता में थोड़ी कमी आई है। पूर्व ऑस्ट्रेलियाई खिलाड़ी ईयन चैपल का मानना है कि तेंदुलकर अब पहले जैसे खिलाड़ी नहीं रहे। किन्तु २००८ में भारत के ऑस्ट्रेलिया दौरे पर तेंदुलकर ने कई बार अपनी आक्रामक बल्लेबाज़ी का परिचय दिया।
तेंडुलकर नियमित गेंदबाज़ नहीं हैं। किन्तु वे मध्यम तेज, लेग स्पिन व ऑफ स्पिन गेंदबाज़ी में प्रखर हैं। वे कई बार लम्बी देर से टिकी हुई बल्लेबाजों की जोडी को तोड़ने के लिये गेंदबाज़ के रूप में लाए जाते हैं। भारत की जीत पक्की कराने में अनेक बार उनकी गेंदबाज़ी का प्रमुख योगदान रहा है[3]।
पूरा नामसचिन तेंदुलकर
जन्म24,अप्रैल 1973
बल्लेबाज़ी का तरीक़ादाये हाथ के बल्लेबाज
गेंदबाज़ी का तरीक़ादाये हाथ का मध्यम गति और स्पिन के गेंदबाज़
टेस्ट क्रिकेटएकदिवसीय अन्तर्राष्ट्रीय क्रिकेट
मुक़ाबले१७१442
बनाये गये रन१४०१७17,598
बल्लेबाज़ी औसत55.5645.12
100/5051/5449/94
सर्वोच्च स्कोर248*200*
फेंकी गई गेंदें3,9828,020
विकेट44154
गेंदबाज़ी औसत52.2244.26
पारी में 5विकेट02
मुक़ाबले में 10 विकेट0नहीं है
सर्वोच्च गेंदबाज़ी3/105/32
कैच/स्टम्पिंग104/-132/-

सचिनची कारकीर्द -

सचिनची कारकीर्द -


सचिनची कारकीर्द -


 नाव - सचिन रमेश तेंडुलकर

जन्म - २४ एप्रिल १९७३ (ठिकाण - मुंबई)

आताचे वय - ३७ वर्षे, १९४ दिवस

उंची - ५ फुट ५ इंच

शिक्षण - शारदाश्रम विद्यामंदिर शाळा, मुंबई

कुटूंब - आई, भाऊ - अजित, नितीन, बहिण - सविता, पत्नी - अंजली, मुलगा - अर्जुन, मुलगी - सारा



कसोटी कारकीर्द - (या मालिकेपूर्वीची कामगिरी)

धावा - १४ हजार ३६६

सामने - १७४

डाव - २८४

सरासरी - ५६.५५

सर्वाधिक धावा - नाबाद २४८

अर्धशतके - ५९

शतके - ४९

द्विशतके - ६

मिळवलेले बळी - ४४



एकदिवसीय कारकीर्द -

धावा - १७ हजार ५९८

सामने - ४४२

सरासरी - ४५.१२

सर्वाधिक धावा - नाबाद २००

अर्धशतके - ९३

शतके - ४६

मिळवलेले बळी - १५४



ट्वेंटी-२० कामगिरी -

सामने - १

धावा - १०



कर्णधारपदाची कारकिर्द -

कसोटी - १९९६ ते २०००, २५ सामने - २०५४ धावा, ७ शतके, ७ अर्धशतके, सरासरी ५१.३५.

एकदिवसीय - १९९६ ते २०००, ७३ सामने - २४५४ धावा, ६ शतके, १२ अर्धशतके, सरासरी - ३७.७५.



पुरस्कार -

- कॅस्ट्रॉल क्रिकेट ऍवॉर्ड - डिसेंबर २००६ (सुनिल गावसकर यांच्या ३४ शतकांचा विक्रम मोडीत काढल्याबद्दल गावसकर यांच्या हस्ते जोहान्सबर्ग येथे प्रदान.

- १०० वी कसोटीपूर्ण - सप्टेंबर २००२ मध्ये बीसीसीआयकडून सन्मान.

- महाराष्ट्र भूषण पुरस्कार (२०००-०१ वर्षासाठी) - महाराष्ट्र सरकारकडून सन्मान - १० किलोग्रॅम चांदीची बॅट आणि अडीच लाखाचा धनादेश - मुंबई क्रिकेट संघटनेचे अध्यक्ष शरद पवार यांच्या हस्ते प्रदान.

- अर्जुन पुरस्कार - वर्ष १९९४ - ५० हजार रूपये आणि अर्जुन प्रतिमा प्रदान

- विस्डेन क्रिकेट ऑफ दि ईयर - १९९७ मध्ये पुरस्कार (११ वा भारतीय खेळाडू)

(विस्डेनने आपल्या २००२ मधील लेखात सर डॉन ब्रॅडमन यांच्यानंतर सर्वश्रेष्ठ खेळाडूचा दर्जा दिला आहे.)

- राजीव गांधी खेलरत्न पुरस्कार - १२ ऑगस्ट १९९८ - भारतीय क्रीडाक्षेत्रातील सर्वोच्च बहुमान.

- पद्‌मश्री पुरस्कार - वर्ष १९९९ - क्रिकेटमधील योगदानाबद्दल राष्ट्रपतींच्या हस्ते विशेष सोहळ्यात प्रदान.

- पद्‌मभूषण पुरस्कार - २००८ - राष्ट्रपतींच्या हस्ते प्रदान.

- २०१० मध्ये एलजी क्रीडा चाहत्यांचा आवडता खेळाडूचा सन्मान मिळाला

- आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट परिषदेतर्फे (आयसीसी) २०१० मध्ये वार्षिक क्रीडा पुरस्कारात वर्षातील सर्वोत्तम खेळाडूचा सन्मान.

सचिन तेंडुलकरमध्ये किती जिगर आहे, याची चुणूक १९८९ मध्येच बघायला मिळाली. पाकिस्तान दौऱ्यात या खेळाडूने वयाच्या सोळाव्या वर्षी ज्या पद्धतीने इम्रान, अक्रम, वकार यांच्या गोलंदाजीचा सामना केला, त्याला तोड नव्हती. तेव्हाच खात्री पटली होती, की हा महान खेळाडू होणार. 
- चंदू बोर्डे



भारतीय क्रिकेट संघाचा पाकिस्तान दौरा. साल होते १९८९. भारतीय संघाच्या निवडीकडे सर्वांचेच लक्ष. प्रसिद्धिमाध्यमात आणि क्रिकेट समीक्षकांमध्ये त्या वेळी खूपच चर्चा झाली. इम्रानखानच्या नेतृत्वाखालील पाकिस्तान संघात वसिम अक्रम, वकार युनुस, जावेद मियॉंदाद यांसारखे दिग्गज खेळाडू असल्याने, भारताला दारुण पराभवाचा सामना करावा लागणार, असे भाकीत काही मंडळींनी केले होते. भारत आणि पाकिस्तान यांच्यातील राजनैतिक संबंध सौहार्दाचे नव्हते. या पार्श्‍वभूमीवर भारतीय संघ पाकिस्तानला निघाला होता. या पारंपरिक संघात पुन्हा एकदा सामने सुरू होणार असल्याने सर्वांनाच कमालीची उत्सुकता लागून राहिली होती. या दोन संघांतील सामने म्हणजे निकराची लढाईच असते. अशा परिस्थितीत एका सोळा वर्षाच्या मुलाची भारतीय संघात निवड झाली आणि त्याबद्दल निवड समितीला टीकेचा सामनाही करावा लागला होता. हा सोळा वर्षांचा मुलगा म्हणजे, सचिन तेंडुलकर. संघाचा कर्णधार होता, कृष्णम्माचारी श्रीकांत आणि मी व्यवस्थापक. या दौऱ्यात आमची खरी कसोटी लागणार होती. त्यामुळे स्वाभाविकच मानसिक दडपण होते; परंतु सचिनच्या चेहऱ्यावर मात्र कोणतेही दडपण दिसत नव्हते. एखाद्या कसलेल्या खेळाडूप्रमाणे तो धीरोदात्त होता.



आज सचिनने साऱ्या जागतिक क्रिकेटला जिंकले असताना मला तो वीस वर्षांपूर्वीचा काळ आणि कोवळ्या वयातील हा खेळाडू अजूनही डोळ्यांसमोर येतो. साध्या साध्या गोष्टीत महान खेळाडूची महानता दिसून येते, तशी ती सचिनमध्ये सुरवातीलाच दिसली. पाकिस्तानात दाखल झाल्यावर सरावासाठी मैदानावर जाण्यासाठी आम्ही सर्व जण तयार होत असताना सचिन केव्हाच तयार होऊन बसमध्ये जाऊन बसायचा. मैदानावर जाऊन कधी एकदा सराव सुरू करतो, असे त्याला व्हायचे. त्याची देहबोली खूप काही सांगून जायची. मैदानावरही तो कधी एके ठिकाणी थांबत नसे. क्षेत्रक्षणाचा सराव करताना प्रत्येक चेंडूवर तो झेपावायचा. सर्व वरिष्ठ खेळाडू गोलंदाजी करून थकले, की हा पोरगा गोलंदाजी करायचा. विशेष म्हणजे अगदी शेवटपर्यंत न थकता तो गोलंदाजी आणि क्षेत्ररक्षण करायचा. आपल्यामध्ये क्रिकेट किती भिनले आहे, किंबहुना क्रिकेट हेच आपले सर्वस्व आहे, हे त्याने लहान वयातच दाखवून दिले. संघातील सर्वांत लहान वयाचा खेळाडू असूनही त्याची प्रगल्भता वाखाणण्याजोगी होती. सराव सत्र संपल्यावर त्याला नेटमधून बाहेर काढणे अवघड जायचे. याबाबत एक प्रसंग मला चांगला आठवतो. सामना ज्या दिवशी होता, त्या वेळी आम्ही सकाळी सराव करीत होतो. सामन्याची वेळ जवळ आल्यानंतर नेट प्रॅक्‍टिस बंद करायची असते. त्यामुळे आम्ही सराव बंद करून पॅव्हेलियनमध्ये जायला लागायचो; परंतु सचिन मात्र नेटमधून काही केल्या हलायचा नाही. शेवटी ग्राऊंडसमन मला येऊन सांगायचा, "सर अभी नेट निकालना चाहिये, क्‍योंकी हमे तय्यारी करनी है.' अशा वेळी सचिन आणि त्याचा साथीदार सलील अंकोला यांना जवळजवळ ओढून बाहेर काढावे लागे.



काही दिवसांच्या सरावानंतर प्रत्यक्ष मालिकेला प्रारंभ झाला. सुरवातीला भारतीय फलंदाजी म्हणावी तशी बहरत नव्हती, त्यामुळे सियालकोटच्या सामन्यासाठी आम्ही सचिनला खेळवायचे ठरविले. या सामन्यासाठी पाकिस्तानने त्यांना अनुकूल ठरणारी खेळपट्टी तयार केली होती. "ग्रीन टॉप' खेळपट्टीवर त्यांच्या वेगवान माऱ्याचा सामना करण्याचे आमच्यापुढे आव्हान होते. या कसोटीसाठी इंग्लंडचे शेफर्ड आणि हॅम्पशायर हे पंच होते. त्यांनी विचारले, की खेळपट्टी कुठे आहे? त्यावर ग्राऊंडसमनने "ही काय खेळपट्टी' असे म्हणून ती दाखवली. सांगायचे तात्पर्य, की आजूबाजूचे मैदान आणि खेळपट्टी यामध्ये काहीच फरक नव्हता. अशा खेळपट्टीवर सचिन प्रथमच खेळणार होता. सामना सुरू झाला आणि जे व्हायचे तेच झाले. पहिले चार फलंदाज झटपट बाद झाले. अतिशय बिकट परिस्थितीत सचिन मैदानावर उतरला, तेव्हा पाकिस्तानी खेळाडूंचा चेहरा "आला आपला बकरा आला,' असाच काहीसा बोलका होता. कसोटी कारकिर्दीतील पहिल्याच षटकात त्याला वकारच्या माऱ्याला तोंड द्यावे लागत होते. पहिलाच चेंडू उसळी घेऊन आला. तो सचिनच्या तोंडावर आदळला. हेल्मेट असतानाही त्याला मार लागला. त्याच्या दातातून रक्त येऊ लागले. मी आणि फिजिओ मैदानावर धावत गेलो. आम्ही त्याला म्हणालो, "ड्रेसिंग रूममध्ये चल,' पण सचिन भयानकच खंबीर आणि जिगरबाज. मी खेळणारच, असे त्याने ठामपणे सांगितले. दातातून रक्त येत असतानाही तो खेळण्यासाठी सज्ज झाला आणि आश्‍चर्य म्हणजे पुढील तीन चेंडू त्याने लीलया सीमापार केले. एवढेच नाही, तर त्याने अर्धशतक झळकावले आणि "वंडर बॉय' म्हणजे काय असते, ते त्याने दाखवून दिले. तेथपासून सर्वत्रच त्याचे कौतुक सुरू झाले.



सचिनची जिद्द, खेळण्याची तळमळ, धावा करण्याची भूक न संपणारीच. कठोर परिश्रम आणि तंत्रशुद्ध फलंदाजी ही त्याची खासीयत. शंभर टक्के तंदुरुस्त राहण्यासाठी तो प्रचंड मेहनत घेतो. आपल्यावर होणाऱ्या टीकेकडे तो लक्ष देत नाही. त्याला उत्तर देतो, ते बॅटनेच. पंचांनी चुकीचा निर्णय दिला, तरी त्याबद्दल तो नाराजी व्यक्त करीत नाही. पुढील सामन्यात खणखणीत खेळाने तो त्याला उत्तर देतो. वरिष्ठ खेळाडूंबद्दल त्याच्या मनात कमालीचा आदर. त्यांचे सल्ले तो शिरसावंद्य मानतो. चुकीच्या पद्धतीने खेळून बाद झाल्यानंतर ती चूक पुढील सामन्यात होणार नाही, याची तो सतत काळजी घेतो, त्यात सुधारणा करण्याचा प्रयत्न करतो. याची प्रचिती इंग्लंड दौऱ्यात आली. २००७ मध्ये मी पुन्हा भारतीय संघाचा व्यवस्थापक झालो, तेव्हाचा हा दौरा. स्कॉटलंड येथे दक्षिण आफ्रिकेविरुद्ध सामना होता. या सामन्यात जॅक कॅलिसने सचिनला त्रिफळाबाद केले. तेव्हा पॅव्हेलियनमध्ये तो थोडासा निराश होऊन बसला होता. काही वेळाने मी त्याच्याजवळ गेलो आणि म्हणालो, ""मिडल स्टंपवर चेंडू पडल्यावर तो मिडविकेटच्या दिशेने खेळायचा नाही; सरळ गोलंदाजाच्या दिशेने मारायचा.'' दुसरे दिवशी आम्ही दोघे नेटमध्ये गेलो आणि थोड्या अंतरावरून मी त्याला चेंडू टाकत राहिलो. तेव्हा सचिनने मिडल स्टंपवरील सर्व चेंडू गोलंदाजाच्या दिशेने मारण्याचा सराव केला. पुढील सामन्यात त्याने त्याच पद्धतीने फलंदाजी करून दौऱ्यात सर्वाधिक धावा करण्याची कामगिरी केली.

सचिनची ही वाटचाल अशीच चालू आहे; किंबहुना वय वाढत असतानाही त्याची फलंदाजी अधिकाधिक बहरत आहे. ३७व्या वर्षीही तो तीच जिद्द दाखवत आहे. विक्रमांमागून विक्रम करणे, ही त्याची जणू काही सवयच होऊन बसली आहे. त्याच्या वीस वर्षांच्या कारकिर्दीपैकी जवळजवळ अठरा वर्षांच्या कारकिर्दीचा मी जवळचा साक्षीदार आहे. व्यवस्थापक, निवड समिती अध्यक्ष अशा विविध भूमिकांतून मी त्याला पहिलेय. त्याने असेच खेळत राहावे आणि भारतीय क्रिकेटला आणखी उंचीवर न्यावे, ही सदिच्छा.
शहर बससेवेमुळे ६० कोटींची बचत

शहर बससेवेमुळे ६० कोटींची बचत

http://www.facebook.com/chandrapur.citybus

चंद्रपूर, ता. २० : येथे शहर बससेवा सुरू केल्यास नागरिकांच्या अनेक गैरसोयी दूर होतील. यासह दर महिन्याला सुमारे पाच कोटींहून अधिक रकमेची बचत होणार आहे. उपप्रादेशिक परिवहन कार्यालय, सामाजिक संस्था, वैद्यक संस्था तसेच प्रशासकीय अधिकाèयांनी दिलेल्या माहितीनुसार शहरात बससेवा सुरू केल्यास पेट्रोल, आरोग्यावर होणारा खर्च, वाहतुकीची कोंडी, वाहतूक पोलिसांवर पडणारा ताण तसेच बèयाच अंशी पार्किंगची समस्या निकाली निघू शकते.
सध्याची मनपा हद्द आणि आजूबाजूच्या १५ ते १८ गावांचा विचार केल्यास शहर बससेवा नागरी सुविधेचा उत्तम मार्ग ठरू शकते, असा आशावाद आज (ता.२०) अनेकांनी व्यक्त केला. प्रशासकीय अधिकाèयांसह सामाजिक संस्थांनीही शहर बससेवेच्या पर्यायाचे कौतुक केले आहे. शहर बससेवा सुरू केल्यास आर्थिक बचतीचा अनेक अधिकाèयांनी आज लेखाजोखाच मांडला. उपप्रादेशिक परिवहन विभाग, शहरातील सेवानिवृत्त अधिकारी मंडळी, सामाजिक संस्था, आरोग्यक्षेत्रातील मंडळींनी शहरबससेवा सुरू केल्यास होणाèया ङ्कायद्यांची आज मसकाळङ्कला माहिती दिली. या माहितीनुसार ढोबळमानाने प्रतिमहिना पाच कोटींहून अधिक रकमेची बचत होणार आहे. यासोबतच पार्किंग, वाहतुकीची कोंडी, प्रदूषणाच्या समस्या नियंत्रणात येऊ शकते.

इंधन बचत                                                                        
शहरात सुमारे अडीच हजारांहून अधिक ऑटो नोंदणीकृत आहेत. नोंदणीकृत नसलेल्या ऑटोंची संख्या सुमारे दीड हजार इतकी आहे. या ऑटोंच्या माध्यमातून चंद्रपूर शहर आणि लगतच्या बारा ते पंधरा गावांत सेवा पुरविली जाते. शहर बससेवा सुरू झाल्यास सुमारे दोन हजार ऑटोधारकांना रोजगाराचा दुसरा पर्याय स्वीकारावा लागेल. ऑटोचालकांनी दिलेल्या माहितीनुसार दरदिवशी सरासरी प्रतिऑटोवर तीन लिटर पेट्रोलचा खर्च होता. सध्याचा पेट्रोलचा दर गृहीत धरल्यास पेट्रोलच्या माध्यमातून दरदिवशी सुमारे चार लाख २८ हजार रुपयांची बचत होऊ शकते. मासिक खर्च काढल्यास सुमारे एक कोटी २८ लाख रुपयांची बचत होऊ शकते.
 बससेवा सुरू झाल्यास दुचाकी वाहनांचा वापर आपोआप कमी होईल. शहरात सुमारे ७० हजारांहून अधिक दुचाकी आहेत. यातील बहुतेक वापर हा महाविद्यालयीन मुले, शासकीय कर्मचारी आणि स्वयंरोजगार करणाèया युवकांकडून होतो. बससेवा सुरू झाल्यास किमान २० हजार दुचाकींचा वापर थांबेल. एका दुचाकीच्या माध्यमातून किमान २० ते ३० किलोमीटर प्रवास आणि त्यास किमान ०.३ लिटर पेट्रोलचा वापर गृहीत धरल्यास दरदिवशी चार लाख २६ हजार रुपयांच्या इंधनाची बचत होऊ शकते. महिन्याकाठी हा खर्च एक कोटी २७ लाख होतो. त्यामुळे ऑटो आणि दुचाकीच्या माध्यमातून एका महिन्यात सुमारे तीन कोटी रुपयांची बचत होऊ शकते.

आरोग्यावरचा खर्च                                                                    
चंद्रपूर शहरातील प्रदूषणात ऑटो, दुचाकींमधून होणाèया वायुप्रदूषणाचा बराच मोठा सहभाग आहे. प्रदूषण नियंत्रण मंडळानेही ही बाब अनेक अहवालांतून मान्य केली आहे. डॉक्टरांच्या वेगवेगळ्या संस्थांनी दिलेल्या माहितीनुसार प्रदूषणामुळे होणाèया आजारांवर चंद्रपूर शहरातील प्रत्येक नागरिकाला दरमहिना किमान ५० रुपये खर्च होतो. हा खर्च प्रत्यक्ष qकवा अप्रत्यक्ष स्वरूपात होत असल्याने हा खर्च याहून कितीतरी अधिक असू शकतो. प्रामुख्याने श्वसननलिकेचे आजार, ङ्कुफ्ङ्कुसाचा आजार, हृदयरोगावर हा खर्च होतो. त्यामुळे किमान चंद्रपूर शहरातील प्रदूषण नियंत्रणात आल्यास या खर्चाची बचत होऊ शकते. किमान तीन लाख लोकसंख्येचा विचार करता ही रक्कम प्रतिमहिना दीड कोटी रुपये होते.

वाहतूक पोलिस                                                   
ऑटो आणि दुचाकीची वाहतूक कमी झाल्यास वाहतूक पोलिसांवरचा ताण कमी होईल. वाहतूक विभागातील अधिकाèयांनी दिलेल्या माहितीनुसार ऑटो आणि दुचाकींचा वापर कमी झाल्यास किमान २० ते २५ वाहतूक पोलिसांची गरज कमी होईल. पर्यायाने त्यावर होणारा वेतनाच्या व इतर भत्त्यांच्या खर्चात बचत होईल. वाहतूक पोलिसांची संख्या कमी झाल्यास दर महिन्याला किमान पाच लाख रुपयांचा खर्च वाचेल.


अपघाताची संख्या                                                     
दुचाकी आणि ऑटोंची बेसुमार संख्या वाढल्याने गंभीर तसेच किरकोळ अपघात कमी होणार आहेत. साधारणपणे सकाळी दहा ते बारा आणि सायंकाळी पाच ते सात या काळात होणारे किरकोळ अपघात कमी होतील. पर्यायाने जीवितहानी आणि संपत्तीची हानी कमी होऊ शकते.

कोंडी कमी होईल                                                      
दुचाकी आणि ऑटोंमुळे महत्त्वाच्या अनेक चौकांत कोंडी होते. शहर बससेवेमुळे ही कोंडी कमी होईल. पर्यायाने नागरिकांना अनेक ठिकाणी अडकून पडावे लागणार नाही. वेळेसोबतच इंधनाची बचत होईल.

पार्किंग                                                              
चंद्रपुरातील पार्किंगच्या बहुतेक ठिकाणी ऑटो असतात. त्यामुळे इतर वाहनांना पार्किंगला जागा मिळत नाही. दुचाकी आणि ऑटोंची संख्या कमी झाल्यास पार्किंगची समस्या नियंत्रणात येऊ शकते. पर्यायाने बाजार, शाळा, महाविद्यालयांसमोर होणारी गर्दी कमी होऊ शकते.

ऑटो इंधन बचत                                                  
प्रतिऑटो पेट्रोल वापर : तीन लिटर
ऑटोची कमी होणारी संख्या : दोन हजार
दरदिवशीची बचत : चार लाख २८ हजार
इंधनाच्या माध्यमातून मासिक बचत : एक कोटी २८ लाख

दुचाकी इंधन बचत                                                
प्रती दुचाकीच्या इंधन वापर : किमान ०.३ लिटर
दुचाकीची कमी होणारी संख्या : २० हजार
दरदिवशीची इंधन बचत : चार लाख २६ हजार
महिन्याकाठी होणारी इंधन बचज : एक कोटी २७ लाख

मनुष्यबळ बचत                                                    
वाहतुक पोलिसांत होणारी घट : २० ते २५
वेतनाच्या माध्यमातून होणारी बचत (महिना) : किमान पाच लाख

Thursday, December 20, 2012

http://www.facebook.com/chandrapur.citybus

http://www.facebook.com/chandrapur.citybus



शहरामधला प्रवास म्हणजे एक अग्निदिव्यच! या प्रवासात नागरिकांना मानसिक, शारीरिक आणि आर्थिक त्रास सहन करावा लागतो. परंतु, याला काही पर्याय नसल्याने हा संघर्षमय प्रवास टाळता येत नाही. परंतु, या त्रासातून नागरिकांना सुटका करून घ्यायची असेल, तर सार्वजनिक वाहतूकव्यवस्था निर्माण होण्याची गरज आहे. ती शहर बससेवेच्या माध्यमातून सोडविणे शक्य आहे.
गेल्या काही वर्षांत शहर झपाट्याने वाढत आहे. या वाढत्या शहरीकरणामुळे शहरातील नागरिकांचे प्रश्नही वाढताहेत. शहरामधल्या वाहतूकव्यवस्थेचा प्रश्नही वाढत्या शहरीकरणाचा परिणाम आहे. ही वाहतूकव्यवस्था सुधारावी, यासाठी अनेक प्रयत्न झालेत. मात्र, या प्रश्नावर समाधानकारक पर्याय महानगरपालिकेने शोधलेला नाही.
दररोज सकाळी जिवाचा आटापिटा करीत घराबाहेर पडणाèया शहरातील नागरिकांसाठी प्रवास म्हणजे तारेवरची कसरत असते. शहरातील नागरिकांना प्रवासासाठी सार्वजनिक आणि खासगी वाहतुकीवर अवलंबून राहावे लागते. हा प्रवास अत्यंत खर्चिक आणि त्रासदायक झालेला आहे. कारण वाहनांची संख्या वाढत चालल्याने शहरांमधील वाहतुकीची आणि प्रदूषणाची समस्या बिकट झालीय. या प्रवासासाठी पैसे तर जातातच, शिवाय मानसिक आणि शारीरिक त्रासाचा संघर्षमय प्रवास करावा लागतो.
या संघर्षमय प्रवासातून नागरिकांची सुटका व्हावी, यासाठी शहर बससेवा हा पर्याय होऊ शकतो.
सर्वांत महत्त्वाची नागरी सुविधा अपेक्षित आहे. ती वेगवान, सुरक्षित सार्वजनिक वाहतुकीची. वाहनांची संख्या जितकी मर्यादित राहील, तितकी वाहतुकीची गती अधिक आणि तितके शहर प्रदूषणमुक्त, हे साधे तत्त्व आहे. गाड्यांची संख्या मर्यादित राहण्यासाठी सार्वजनिक वाहतूकव्यवस्थाच उपयोगी ठरते. या यंत्रणेकडे आतापर्यंतच्या सत्ताधाèयांचे अक्षम्य दुर्लक्ष झाल्याने खासगी वाहनांची संख्या भरमसाठ वाढली. 
शास्त्रीय निकषांनुसार दर एक लाख लोकसंख्येमागे पंचावन्न बसगाड्या धावल्या पाहिजेत. याचाच अर्थ चंद्रपूर शहरातील साडेतीन लाख लोकसंख्येनुसार दीडशेहून अधिक बसङ्केèयांची गरज आहे.
इंधनाची बचत करण्यासाठी आणि वाढत्या अपघातांना आळा घालण्यासाठी प्रयत्न झाले नाहीत. शहरातील रस्ते, वेगाने वाहने दामटण्याची प्रवृत्ती चालकांत वाढीस लागल्याचे आढळते. महामार्गांवर मओव्हरटेकङ्क करण्याची तर स्पर्धाच लागलेली असते. बेदरकार आणि वेगमर्यादा झुगारून वाहने चालविल्यामुळे काही वर्षांत रस्त्यांवरील अपघातांत प्रचंड वाढ झाली आहे.

ङ्कायदा कोणाला?
कार्यालयांत जाणारे कर्मचारी
महाविद्यालयाचे विद्यार्थी
बाहेरून येणारे पर्यटक
शहराबाहेर जाणाèयांना
जवळच्या खेड्यांना

ङ्कायदा कसा?
इंधन वाचेल, पैशांची बचत होईल
शरीराला आराम
देखभाल, पार्किंगची qचता नाही.
प्रदूषणाला आळा बसतो
वेळेची बचत होते
मार्गावरील अपघातांना लगाम
प्रवासातील सुरक्षिततेत वाढ
ऑटोरिक्षांना लगाम

--------------------
अडचणी व उपाय
चंद्रपूर शहरातील वाहतुकीची सर्वांत मोठी अडचण म्हणजे जटपुरा गेट. अनेकांनी अनेक उपाय सुचविलेत. मात्र, तोडगा निघालेला नाही. गेटमध्ये होणाèया कोंडीला मोठ्या वाहनांसह दुचाकीदेखील कारणीभूत आहेत. चारचाकी वाहनांच्या रांगेत दुचाकी आल्यास वाहन बाहेर काढताना गैरसोय होते. शिवाय जागाही व्यापते. ऑटोरिक्षा आणि दुचाकींची संख्या कमी झाल्यास बसगाड्या सहज धावू शकतील.
दुसरी अडचण म्हणजे पार्किंग. शहरातील दोन्ही मार्ग अरुंद आहेत. त्यामुळे बसगाड्यांना थांबे देताना गैरसोय होईल, असा युक्तिवाद आहे. मात्र, बससेवेमुळे दुचाकी आणि ऑटोंची संख्या कमी होऊन पार्किंगची समस्या सुटेल.
-----------------------
बससेवा कुठे असावी?

शहर बससेवेचे टप्पे आणि थांबे
पठाणपुरा गेट ते बसस्थानक
(गांधी चौक, जयंत टॉकीज, जटपुरा गेट, जिल्हा परिषद)

जुनोना चौक ते बसस्थानक
(जुनोना चौक, बायपास, बंगाली कॅम्प, वन कार्यालय)

बसस्थानक ते घुग्घुस
(प्रियदर्शिनी चौक, प्रेस क्लब चौक, जनता कॉलेज, हॉटेल कुंदन प्लाझा, पडोली, नागाळा, एमआयडीसी चौक)

बसस्थानक ते ऊर्जानगर
(तुकूम, शिवाजी चौक, विधी महाविद्यालय, खत्री कॉलेज, कोंडानाला, दुर्गापूर, शक्तिनगर)

ऊर्जानगर ते बल्लारपूर
(शक्तिनगर, दुर्गापूर, तुकूम, बसस्थानक, जटपुरा गेट, गिरनार चौक, अंचलेश्वर गेट, महाकाली मंदिर, बागला चौक, अभियांत्रिकी महाविद्यालय, विसापूर ङ्काटा)

लोहारा ते पडोली
(एमईएल, कृष्णनगर, इंदिरानगर, बंगाली कॅम्प, बसस्थानक, जुना वरोरा नाका, पडोली)
------------------
नवीन बससेवा सुरू करण्याची कार्यपद्धती
नागरिकांसाठी कार्यक्षम प्रवासी वाहतूक सेवा निर्माण करण्याचा मुख्य उद्देश केंद्रीभूत ठेवूनच एसटी महामंडळ कामकाजाची दिशा निश्चित करीत असते. परिणामी रस्ते प्रवासी वाहतुकीसंदर्भात समाजातील विविध घटकांची मागणी, त्यांच्याकडून वेळोवेळी प्राप्त होणारी निवेदने, त्याचप्रमाणे महामंडळाकडे उपलब्ध असलेली माहिती इत्यादीचे शास्त्रीय पद्धतीने संकलन करण्यात येऊन राज्यातील विविध मार्गांवर नवीन बससेवा सुरू करणे qकवा कार्यरत असलेल्या सेवा स्थगित करणे, यासंदर्भात निर्णय घेण्यात येतात. सर्वसाधारणपणे नवीन बससेवा सुरू करण्याबाबत महामंडळाकडे मागणी आल्यास मार्गावर उपलब्ध असलेल्या बससेवा, त्यांना मिळणारा प्रवासी प्रतिसाद, त्या मार्गांवर उपलब्ध असलेली प्रवासी क्षमता, व्यापारी/ औद्योगिक केंद्रे, शैक्षणिक संस्था इत्यादी घटक विचारात घेऊन नवीन बस सुरू करण्याची आवश्यकता पडताळली जाते आणि तद्नंतर नवीन बस सुरू करण्याच्या मागणीबाबत अंतिम निर्णय घेण्यात येतो.
नवीन बसगाड्यांची मागणी नागरिकांनी माहे डिसेंबरपूर्वी करणे आवश्यक आहे. तथापि, नागरिकांची गैरसोय होऊ नये, याकरिता दरम्यानच्या कालावधीत प्राप्त झालेल्या निवेदनाची दखल महामंडळाकडून तत्काळ घेण्यात येते.
--------------------
शहरातील वाहनांची संख्या
(आकडेवारी मार्च २०११)

मोटारसायकल- ५९ हजार ४७२
स्कूटर- १४ हजार ५६८
मोपेड- १७ हजार ८७९
एकूण- ९१ हजार ९१९
------------------
कार- सहा हजार ४६८
जीप- दोन हजार ३७४
स्टेज व्हॅन- २७
एकूण- आठ हजार ८६९
-----------------
टॅक्सी- ३८२
ऑटो- ४ हजार
-------------
स्टेज कॅरिगेज- ३५८
मालवाहू कॅरिगेज-६२
स्कूल बस- ७९
खासगी वाहन- ३९
एकूण- ५३८
------------------
गुड्स गॅरेज
ट्रक- चार हजार ५३
टँकर- ८४
चारचाकी मालवाहू- एक हजार ३१८
तीन चाकी मालवाहू- ७६९
एकूण-सहा हजार २२४
---------
ट्रॅक्टर- एक हजार ५३७
ट्रेलर- एक हजार ९६४
रुग्णवाहिका- १३८
इतर- १९३
एकूण- ३३१
---------------
शहरातील एकूण वाहने- एक लाख १५ हजार ९१